วันนั้นฉันพูดไม่กี่คำ แต่โลกของเรากลับเปลี่ยนไป รอยยิ้มที่เคยเป็นธรรมชาติ กลับต้องหลบสายตากัน ไม่มีใครตั้งใจทำร้ายใคร แต่หัวใจเดินคนละทาง และคำว่า “เพื่อน” ที่เคยเรียบง่าย กลับหนักเกินกว่าจะพูด
หรือกำแพงไม่ได้เกิดจากใครคนหนึ่ง แต่เราค่อย ๆ วางอิฐลงพร้อมกัน
Между нами выросла стена…
ฉันยังเห็นเธออยู่ตรงนั้น แต่เดินไปหาไม่ได้ Если однажды она исчезнет…
ขอเพียงเราหัวเราะด้วยกันอีกครั้ง เหมือนวันที่ยังไม่มีใครต้องเสียใจ
ฉันไม่เคยเสียใจ ที่ได้รับรู้ความจริงจากเธอ ฉันแค่เสียใจ ที่ความจริงนั้น พาเพื่อนคนหนึ่งหายไป บางครั้งเราเดินผ่านกัน เหมือนคนแปลกหน้า ทั้งที่ในใจ ยังจำทุกเรื่องราวได้หมด
Я не прошу любви… Я прошу дружбу. Если сердце забудет боль… Может быть… Мы снова станем друзьями.
Между нами выросла стена… แต่กำแพงทุกแห่ง ไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่ออยู่ตลอดไป Я буду ждать… ไม่ใช่เพื่อให้เธอรักฉัน แต่เพื่อวันที่ เราจะเรียกกันว่า “เพื่อน” ได้อีกครั้ง