เช้าวันหนึ่ง ฉันเดินออกมา บนถนนสายเดิมที่เคยผ่าน แสงแดดอ่อน แตะเงาของวันวาน เหมือนบางอย่าง เรียกชื่อฉันเบา ๆ
ฉันเคยคิดว่าเวลา จะพาทุกอย่างให้เลือนหาย แต่บางความทรงจำไม่เคยจากไป เพียงหลบอยู่ในที่ที่เราไม่มอง
บางเรื่องเราแค่รู้ แต่เราไม่เข้าใจ จนวันที่เราหันกลับไป แล้วพบว่ามันยังอยู่ตรงนั้น
Sankofa ฉันหันกลับไป ไม่ได้หมายความว่าถอยหลัง เพียงอยากเอาบางสิ่งที่ลืมไว้ กลับมาเดินทางกับฉันอีกครั้ง
Se wo were fi na wo sankofa a yenkyi ไม่ผิดหรอก หากเราจะย้อนกลับไป เก็บสิ่งที่หัวใจเคยทำหล่นหาย ก่อนจะเดินต่อไปยังวันพรุ่งนี้
มีเรื่องราวของคนรุ่นก่อน ที่ไม่มีใครเล่าให้ฟังอีกแล้ว มีเสียงหัวเราะในบ้านหลังเก่า ที่ยังดังอยู่ในความเงียบ
มีคำบางคำในภาษาที่หายไป มีชื่อบางชื่อบนหลุมศพเก่า เราจำไม่ได้ว่าเขาเคยเป็นใคร แต่บางที… เขาอาจเป็นส่วนหนึ่งของเรา
บางเรื่องเราแค่รู้ แต่เราไม่เข้าใจ เหมือนมองดาวบนฟ้ากว้างไกล โดยไม่เคยรู้ชื่อของมัน
Sankofa ฉันหันกลับไป ไม่ได้หมายความว่าถอยหลัง เพียงอยากเอาบางสิ่งที่ลืมไว้ กลับมาเดินทางกับฉันอีกครั้ง
Se wo were fi na wo sankofa a yenkyi ไม่ผิดหรอก หากเราจะย้อนกลับไป บางสิ่งที่เราคิดว่าหายไป อาจเพียงรอให้เรากลับไปพบ
เหมือนนกตัวหนึ่ง บินไปข้างหน้า แต่หันหัวกลับไปมอง
มันไม่ได้กลัววันพรุ่งนี้ ไม่ได้อาลัยวันวาน เพียงรู้ว่า…
บางครั้ง สิ่งที่เราต้องการเพื่อเดินต่อ อาจอยู่ในที่ที่เราเคยเดินผ่านมา
Sankofa… ฉันหันกลับไป และพบว่าฉันยังเป็นฉัน แม้เวลาจะพาเราไกลแค่ไหน บางสิ่งไม่เคยหายไปจากหัวใจ
Se wo were fi na wo sankofa a yenkyi ไม่ผิดหรอก หากเราจะย้อนกลับไป เอาความหมายที่เคยหลงลืม แล้วพามันเดินไปกับเรา
บางเรื่องเราแค่รู้ แต่เราไม่เข้าใจ…
จนวันหนึ่ง เราหันกลับไป
และจึงได้รู้ว่า…
สิ่งที่เราตามหา อาจกำลังรอเราอยู่ ในอดีตของเราเอง
Sankofa
แล้วฉันจึงเดินต่อ