40 articles
Saturday, Jun 13, 2026
ฉันเคยนั่งมองผู้คน เดินจับมือผ่านคืนหนาว เห็นใครคนหนึ่งคอยเฝ้าดาว รอใครอีกคนกลับมา
ฉันเคยเห็นดอกไม้ช่อหนึ่ง ถูกเก็บไว้หลายวัน แม้คนให้จะไม่รู้ ว่ามันไปถึงมือใคร
ฉันไม่เคยอยากเป็น ตัวเอกในนิทาน แต่ทุกครั้งที่เห็นใครรักกัน โลกก็สวยขึ้นมา
Friday, Jun 12, 2026
คนอื่นดูเหมือนรู้ว่าต้องรู้สึกยังไง เวลามองใครบางคนแล้วหยุดหายใจ เขาเรียกมันด้วยคำคำหนึ่งเสมอ แต่ฉันไม่เคยเข้าใจว่าหมายถึงอะไร มันไม่ใช่สีใดที่ตามองเห็น ไม่ใช่กลีบดอกไม้ที่ผลิบานตามฤดู ไม่ใช่เสียงหัวใจเต้นดังเหมือนในหนัง และไม่ใช่ดาวบนฟ้าที่ตกลงมาตามคำอธิษฐาน
แดดบางๆ ทาบลงบนผืนทราย ลมทะเลพัดเรื่องราวให้ไกล เธอกับฉันนั่งอ่านอะไรบางอย่าง หน้ากระดาษพาเราไปที่เดียวกัน
ไม่ต้องเอ่ยคำมากมาย แค่สายตาก็เข้าใจ เหมือนเรารู้จักกันมานาน
ถ้าคนคนหนึ่ง ค่อย ๆ เปลี่ยนไปทุกปี จนวันหนึ่ง ไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลย เขายังเป็นคนเดิมไหม ฉันไม่เคยคิดถึงคำถามนี้ จนกระทั่งวันนี้ ตอนที่ฉัน เห็นเธออีกครั้ง
เคยมีใครคนหนึ่ง ผ่านเข้ามา นานแล้ว
ฉันจำไม่ได้ ว่าเราเจอกันที่ไหน หรือวันไหน
แสงบ่ายตกลงบนโต๊ะไม้ ลมพัดเบาเหมือนใจพักผ่อน โลกทั้งใบไม่ต้องเร่งรีบ ปล่อยเวลาไหลไปก่อน หนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่ตรงหน้า กาแฟเริ่มเย็นช้าช้า บางคำถามยังไม่มีคำตอบ แต่ก็ไม่เป็นไรนักหนา
ลมหายใจเป็นไอเบาๆ ดาวยังเต็มฟ้าเหนือดอยคืนนี้ เธอนั่งใกล้ไฟเงียบๆ แต่หัวใจฉันกลับอุ่นดี เสียงลมพัดใบสนไหว เหมือนโลกค่อยๆ หลับไป เหลือเพียงเธอกับฉัน ในคืนยาวที่ไม่มีใคร
ตะเกียงบนถนน วัฒนธรรมเก่า ส่องสว่างใจเราต่อไปวันคืน
เมื่อเดินผ่านทุกซอยเล็กๆ ได้ยินเสียงลมพัดมาเบาๆ ความรักที่เคยเกิดขึ้น ในวันวาน น้ำตาที่หลั่งไหล สื่อความหมาย
ฝนโปรยลงบนถนนเส้นเดิม บ้านเล็กๆ ยังเปิดไฟอุ่นอยู่ ทะเลคืนนี้ดูมืดและลึก แต่ใจกลับนิ่งอย่างประหลาด ลมแรงพัดหน้าต่างเบาๆ คลื่นคำรามอยู่ไกลปลายฟ้า ฉันนั่งฟังเสียงฝนตกมา เหมือนโลกกำลังพักเหนื่อย
Thursday, Jun 11, 2026
Afternoon light falls on the wooden table, A gentle wind lets my heart rest. The whole wide world doesn’t need to hurry, Let the passing time do the rest. A single book lies open before me, Coffee slowly turning cold. Some questions still have no answers, But that’s alright, I’m told.
